خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





ماهیت تعهدات طبیب؛ مطالعه‌ای اجمالی در مذاهب اسلامی


    دردم نهفته به ز طبیبان مدعی     باشـد که از خزانه غیبم دوا کنند

    طبابت از منظر اسلامی یک مسؤولیت دینى و در زمره واجبات کفایى، حکمى عقلى و رسالتی اخلاقى است. با توجه به اهمیت و منزلت رفیع طبابت این سؤال مطرح است که اگر طبیبى حاذق، تمام تلاش خود را در راه علاج مریض صرف کند، مع‌الوصف معالجه مثمرثمر نشده و خساراتی به مریض وارد شود، در این صورت باید دید فقها چه نظرى ارائه کرده‌اند. آیا چنین طبیبى ضامن است؟ به‌همین منظور در این مقاله به مطالعه سؤال مارالذکر در مذاهب اربعه اهل تسنن و متعاقباً به تبیین موضوع در فقه انور جعفری پرداخته شده است. طبیب جاهل المعرفه و غیرحاذق را همه مذاهب اربعه اهل سنت مثل فقهای امامیه، مطلقاً ضامن می‌دانند. اکثریت فقهای اهل سنت، تعهد طبیب و بیطار حاذقِ مأذون را به وسیله می‌دانند اما مشهور علمای امامیه، طبیب حاذقِ مأذون را متعهد به نتیجه و او را ضامن کلیه خسارات وارده به بیمار می‌دانند. در مقابل، قول غیرمشهور در فقه امامیه معتقدند که طبیب و بیطار حاذقِ مأذون، اگر مرتکب تقصیری نشوند، مسؤولیت نخواهند داشت و فی‌الواقع تعهد آن‌ها را به وسیله دانسته‌اند. در انتها نیز پیشنهادات مقتضی در خصوص اصلاحاتی در مورد مسؤولیت طبیب در قوانین ایران اسلامی ارائه شده است.

    قسمت فوق چکیدة مقالة اینجانب در مجلة علمی- پژوهشی فقه پزشکی است که در شمارة 5و 6 در سال 90 به طبع رسیده است.





    برای دریافت اصل این مقاله کلیک کنید


    این مطلب تا کنون 10 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : طبیب ,حاذقِ ,می‌دانند ,مسؤولیت ,ضامن ,حاذقِ مأذون ,بیطار حاذقِ ,مذاهب اربعه ,
    ماهیت تعهدات طبیب؛ مطالعه‌ای اجمالی در مذاهب اسلامی

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر